 | |
"Pelotonpost"
auteur : Pedro Horrillo (foto)
vertaler : Marrit Sybrandy
uitgever : Amstel-Sport, Amsterdam/Antwerpen
200 blz., € 18,90
ISBN 9 789048 200085
www.amstel-sport.nl
www.rabosport.nl
|
|
Pedro Horrillo Munoz (Eibar, 27 september 1974) kwam dit voorjaar ongenadig hard ten val in de Ronde van Italië oftewel de Giro.
Zodoende maakte deze wielrenner die sinds 2005 in dienst is van de RABO, de eindoverwinning van teamgenoot Denis Mentsjov niet meer mee.
Maar hij kon er ook geen verslag van geven in de Spaanse krant El Pais.
Want Horillo kan niet alleen razendsnel fietsen, zelfs zo hard dat hij door de RABO speciaal is aangetrokken om de sprint voor Oscar Freire aan te trekken (en die kan dus nog weer iets sneller!), maar Horillo kan als afgestudeerd filosoof, ook zijn gedachten op voor lezers aangename wijze onder woorden brengen.
En dat doet hij dus in een krantencolumn. Die columns worden ook gebundeld.
In 2005 verscheen "Vanaf mijn zadel" en meer recentelijk "Pelotonpost".
Horillo doet in deze laatste bundel verslag van de Tour de France 2005, 2006 en 2007 (deze columns verschenen, volgens de uitgever ook in De Volkskrant) en de Giro en de Vuelta (de Ronde van Spanje) tot en met 2007.
In de Ronde van Frankrijk fietste Horillo zelf niet mee, in de andere rondes wel.
Tijdens de Tour de France zat hij soms elders op de fiets en beschouwde dan het grootste wielerspektakel ter wereld van afstand.
Het zijn echte columns, eendagsvliegen, maar het is toch nog wel aardig om over de vermoeidheid van Horillo te lezen, zijn verbazing over de op doping betrapte Vinokoerov in de Tour of over zijn boosheid over het feit dat hij van de UCI een verklaring moet tekenen, waarin hij akkoord gaat met de straf die er op dopinggebruik staat.
Doping lijkt een onuitroeibaar kwaad in de wielersport.
Horillo zal verstandig genoeg zijn om niet te gebruiken, maar soms toont hij zich argeloos bewonderend over collega's als (de later betrapte renners) Piepoli en Ricco in de Giro en is diepbedroefd over Rasmussen die met de gele trui om de schouders de Tour moet verlaten. Wat is dat allemaal alweer lang geleden!
Zo ook het afscheid van Michael Bogaard als wielrenner. Horillo besluit zijn bundel met een mooi stukje over Boogie.
De Spanjaard, die toen nog voor Mapei (nu Quick Step) reed, raakte in de Brabantse Pijl 2002 de Nederlander bij de ravitaillering per ongeluk met een etenszakje in het gezicht, waardoor Boogie viel en niet, zoals in 2001 en 2003, de Brabantse Pijl won, maar slechts negende werd.
De Spanjaard is een aanwinst voor de literatuur/lectuur over het beroepswielrennen, maar je kunt zijn columns toch het beste "vers" lezen, wanneer ze nog dampen van de actualiteit, tenzij je een onstilbare honger hebt naar leesstof over racefiets en hardfietsers.
Klaas Koopman
|
|
| |
