 | |
|
Klein bericht in de media, grote gevolgen: "Hond bijt baby van acht dagen oud dood".
Door zijn gescheurd oor wordt de hond Sirius herkend.
Door Evana, een jonge vrouw, net bevallen van een jongetje.
Zij heeft de pup verzorgd in het asiel terwijl zij haar taakstraf als dertien jarig meisje uitzat. Zij heeft hem leren vechten voor zijn bezit.
Is zij schuldig aan de dood van de baby of spelen de hormonen een rol?
Ook wordt de hond herkend door Chris, een oude man die door een spierziekte niets anders meer kan, dan stil op bed liggen.
Hij heeft Sirius uit het asiel gehaald en streng afgericht toen er bewaking nodig was in zijn avondwinkel. Heeft hij schuld?
Zijn verzorgster Edyta herkent de hond van foto's boven zijn bed en maakt zich grote zorgen.
Emma, de moeder van het overleden jongetje voelt zich ook schuldig.
Zij heeft aangedrongen op het nemen van een hond na de verhuizing vanuit Amsterdam naar het Friese platteland.
De verhaallijnen lopen door elkaar heen.
Van Evana, Edyta en Emma.
Het verhaal wordt langzaam opgebouwd, zeer gedetailleerd beschreven.
Stukje bij beetje wordt duidelijk hoe het leven van Sirius is verlopen.
Tot uiteindelijk de climax over het waarom van het doodbijten van de baby.
Prachtige roman.
Knap hoe de auteur over heel gewone dagelijkse zaken een complete roman weet te schrijven en daar ook nog enige spanning in aan te brengen.
Henny Thesing
|
|
| |
