 | |
|
De knorrige Zweedse commissaris Ewert Grens wordt geconfronteerd met 43 Roemeense straatkinderen en de algemene mening op het bureau is dat zoiets in Zweden niet mogelijk is.
Tegelijkertijd wordt er in de kelder van een ziekenhuis een door de ratten aangevreten lijk van een vrouw gevonden.
Dan blijkt dat er een wereld van daklozen is onder de straten van Stockholm.
De Zweedse rechercheurs worden meegesleept in het onderzoek en de wil om beide onderzoeken tot een goed einde te brengen.
Het boek begint gelijk goed met de uitspraak van een 16-jarig meisje uit een
jeugdinrichting: "Van huis zijn is niet het ergste. Het ergste is dat er niemand is die naar je op zoek gaat"
Een trieste uitspraak die helaas maar al te waar is!
Het is meteen het item waar het boek om draait en als je begint te lezen wil je weten hoe het eindigt.
Erika Ratering
|
|
| |
