 | |
|
Het kan weinigen met enige belangstelling voor literatuur ontgaan zijn dat Tommy Wieringa een nieuwe roman heeft geschreven na zijn bestseller "Joe Speedboat" in 2005.
Radio, televisie en meer of minder massaal gedrukte woord als dag- en weekbladen lieten de schrijver zelf aan het woord over deze vuistdikke "Caesarion".
Wat een verschil met "Joe Speedboat", waarvoor Wieringa vrienden vroeg om in boekhandels te informeren of de roman voorradig was?
Wat zelden of nooit het geval was.
Maar ten slotte werden, naar de uitgever meldt, er "in vier jaar tijd meer dan 300.000 exemplaren verkocht".
Iedereen kent nu de naam Tommy Wieringa.
Zodoende was de ganse literaire wereld gealarmeerd toen "Caesarion" in aantocht was en weet nu die wereld en omstreken dat Wieringa het idee voor "Caesarion" kreeg, toen hij hoorde van het huwelijk van de Italiaanse pornoster en parlementslid Cicciolina en de Amerikaanse beeldend kunstenaar Jeff Koons.
De laatste legde zijn erotische omstrengelingen met Cicciolina ook vast.
Het paar kreeg een zoon, Ludwig, genoemd naar de gekke 19e eeuwse Ludwig van Beieren. De jongen moet nu 16 jaar zijn, vertelde Wieringa voor radio en televisie, maar hij heeft geen contact met hem opgenomen voor noch na het schrijven van zijn roman "Caesarion".
Begrijpelijk, na Wieringa's toelichting dat de hoofdpersoon uit "Caesarion", Ludwig Unger, de zoon is van een Nederlandse pornoster Marthe Unger en een Oostenrijkse kunstenaar, Bodo Schulz.
Ludwig heeft van zijn moeder het koosnaampje Caesarion gekregen, natuurlijk evenmin toevallig de naam van de zoon van Cleopatra en Julius Caesar!
Moeder Marthe heeft overigens niets Egyptisch, zij is een dochter van het Oost- Groningse platteland die haar zangopleiding aan het conservatorium niet afmaakte en met een jeugdvriend in Los Angeles terechtkwam, waar zij als pornoster Eva LeSage enige tijd rijk werd.
Maar dat verneemt de lezer pas later.
Tommy Wieringa begint de Odyssee van Ludwig Unger op de luchthaven van Norwich.
Hij is -met de as van zijn moeder in een urn- op weg naar Kings Ness, "glorieuze heuvel waar we hadden standgehouden tot het bittere eind!, bij het stadje Alburgh aan de Engelse Oostkust.
Hij gaat hier naar toe om de begrafenis bij te wonen van de man die ooit een huis verkocht aan Ludwigs moeder. '
Een huis op een klif dat op een kwade, stormachtige nacht in zee stortte. In deze omgeving heeft Ludwig zijn tienerjaren doorgebracht, na onbezorgde kinderjaren in Alexandrië. Want in Egypte hadden zijn beroemde vader en moeder elkaar lief, werd Ludwig geboren, vertrok zijn vader met onbekende bestemming en bleef hij achter met zijn liefhebbende moeder die in hem talent vermoedt dat hij nooit zal aanboren.
Wat er allemaal is gebeurd, wordt de lezer gewaar omdat Ludwig zijn levensverhaal vertelt aan een vrouw die in een bar in Alburgh zijn aandacht trekt.
Ludwig is namelijk barpianist en in afwachting van de begrafenis kan hij mooi nog wat geld verdienen!
"Caesarion" is een dikke roman en dat komt ook, doordat Wieringa bijna documentair al de plekken beschrijft, waar het verhaal zich afspeelt. (Hij is zelf overal geweest, vertelde Wieringa aan zijn interviewers op rtv en krant). Dat zijn onder meer (Oost-) Groningen, Los Angeles en de rimboe in Panama, waar zijn vader aan zijn laatste kunstwerk bouwt.
Mede door die geografische details zakt de spanning wel eens weg.
Wieringa kan prachtig beeldend schrijven: "Steeds verder droegen mijn voeten me.
Uit het open raam van een smalle, hoge Grieks-katholieke kerk, ingeklemd tussen woonhuizen, kwam koorgezang.
Het regende hemelen."
Maar anderzijds stuit je ook op haast stotend proza "Hoe je een god wordt, vroeg ik ze.
Hoe. Door de oude goden te verslaan. Hoogmoed bezitten. Niet de bezittende slaaf zijn. Verzwakt, aangeslagen door de kleinste inbreuk op zijn slaafs geluk.
Laten we slagers zijn. Onze voorkeur voor een universum van bloed en gebeente belijden. Een kosmisch abattoir scheppen."
Resumerend: Tommy Wieringa is een bijzondere Nederlandse auteur is die met "Caesarion" zijn tienduizenden wel weer eens kan verslaan.
Klaas Koopman
|
|
| |
